H Ομηρική Ελληνική Γλώσσα

Η Ομηρική (Ελληνική) Γλώσσα, αποτελεί τη βάση επάνω στην οποία στηρίχτηκαν πλήθος σύγχρονων γλωσσών. Ακόμα κι αν δεν υπήρχε καμία άλλη αναφορά, ακόμα κι αν δεν είχε διασωθεί κανένα προκατακλυσμιαίο μνημείο, θα αρκούσε η Ελληνική Γλώσσα ως απόδειξη της ύπαρξης στο παρελθόν, μίας εποχής μεγάλου πολιτισμού…

Στη γλώσσα μας είναι εμφυτευμένη όλη η γνώση που κατέκτησε ο άνθρωπος, έως την παρούσα στιγμή. Κάθε ελληνική λέξη-όρος φέρει ένα βαρύ φορτίο νόησης, φορτίο που οι προγενέστεροι ‘εξόδευσαν’, για να κατακτήσουν γνωστικά τη συγκεκριμένη έννοια και να την ‘βαπτίσουν’ με το συγκεκριμένο όνομα-λέξη»

Παραδείγματα:

AFTER = Από το ομηρικό αυτάρ= μετά. Ο Όμηρος λέει: “θα σας διηγηθώ τι έγινε αυτάρ”.
AMEN = λατινικά: amen. Το γνωστό αμήν προέρχεται από το αρχαιότατο ή μήν = αληθώς, (Ιλιάδα Ομήρου β291-301), ημέν. Η εξέλιξη του ημέν είναι το σημερινό αμέ!
BANK = λατινικά pango από το παγιώ, πήγνυμι. Οι τράπεζες πήραν την ονομασία τους από τα πρώτα ‘τραπέζια’ (πάγκους) της αγοράς…

«Νεκρολογία»

Μια απάντηση στην κυρία  Ρεπούση

Τσιαχρής Κώστας

    Ακολουθώντας  την περίφημη  ρήση του Βολταίρου ,  έμαθα  να  σέβομαι  πάντοτε  τις απόψεις των άλλων όσο  αιρετικές   κι αν είναι  , όσο κι αν  αγγίζουν δικά μου αποκρυσταλλωμένα πρότυπα σκέψης  ή  κώδικες  κρίσης των πραγμάτων . Υπό έναν όρο βέβαια : κάτω από αυτές  τις απόψεις να

Θα μάθουμε Αρχαία Ελληνικά για να βελτιώσουμε τα Αγγλικά μας!

(ΠΗΓΗ)

Σ.Σ: Αφιερωμένο στις Hanna Diamantopoulou, Θ.Δραγώνα και στον αγώνα τους για την κατάργηση της νεκρής (!) Ελληνικής Γλώσσας, καθώς και στους “πρόθυμους”καθηγητάδες που προσπαθούν να μας πείσουν, ότι η διαχρονική και παγκοσμίως πλουσιότερη γλώσσα, εξελίχθηκε μέσα σε ένα μικρό χρονικό διάστημα από τους “αγράμματους”Έλληνες και αφού πρώτα την δανείστηκαν από τους περιφερόμενους νομάδες της Ανατολίας!

Δεν είναι εύκολο κατανοήσεις τον κόσμο σε όλο του το μεγαλείο αν δεν μπορείς να σκέφτεσαι Ελληνικά.

Αυτή είναι η κεντρική ιδέα μιας συναρπαστικής πρωτοβουλίας του βρετανικού οργανισμού Iris Projects, o οποίος

Learn Greek online for free

The internet has changed how we learn languages, such as Greek, forever. Suddenly all sorts of resources are available for free, wherever you are in the world, and companies such as Rosetta Stone and Pimsleur are having to really struggle to stay competitive and justify their extortionate prices. But that doesn’t mean that it’s always obvious how you can put the internet to best use for your language learning. With so many resources available, how do you know which ones will actually help you?

Below is a list of some great free resources that you can use to help you learn Greek. Use them to complement a course, get a feel for the language, or stay in touch with Greek culture. Whatever your needs, these will help. And they’re easy on the wallet.

1. Kypros.org 
   This is a sign up and please make a donation site, but everything is free. There are a lot of lessons accompanied by audio recordings and extensive notes, forums, and a ‘personal journal’ for you to put your learning experience to paper. The lessons go to quite an advanced stage in terms of grammar and teach fairly specialised vocabulary by the end.
   But: the course seems quite old. While the language is correct, the voices sound a bit like a 1930s cut-glass BBC accent. Don’t pick this up for going to Greece or Cyprus as you’ll sound like your great grandmother (or at least mine). Balance it out by listening to other sources for a more modern guide to pronunciation.
2. GreekGrammar.eu
   This site is really thorough and will tell you everything that a £40 course from the bookshop will. It includes great examples and doesn’t shy away from showing you everything in verb tables complete with irregular patterns and exceptions.

Do you know you speak Greak?

Why is Greek such a great language?

I can only suppose that the normal language of Greek poetry is in itself in some sense sublime. Most critics accept this as an obvious fact, yet, if true, it is a very strange fact and worth thinking about. The sound of a great deal of Greek poetry, either as we pronounce it, or as the ancients pronounced it, is to modern ears almost ugly. It depends partly, perhaps, on the actual structure of the Greek language: philologists tell us that, viewed as a specimen, it is in structure and growth and in power of expressing things, the most perfect language they know. And certainly one often finds that a thought can be expressed with ease and grace in Greek which becomes clumsy and involved in Latin, English, French or German. But neither of these causes goes, I think, to the root of the matter.

What is it that gives words their character and makes a style high or low? Obviously, their associations; the company they habitually keep in the minds of those who use them. A word which belongs to the language of bars and billiard saloons will become permeated by the normal standard of mind prevalent in such places; a word which suggests Milton or Carlyle will have the flavour of those men’s minds about it. I therefore cannot resist the conclusion that, if the language of Greek poetry has, to those who know it intimately, this special quality of keen austere beauty, it is because the minds of the poets who used that language were habitually toned to a higher level both of intensity and of nobility than ours. It is a finer language because it expresses the minds of finer men. By ‘finer men’ I do not necessarily mean men who behaved better, either by our standards or by their own; I mean men to whom the fine things of the world, sunrise and sea and stars and the love of man for man, and strife and the facing of evil for the sake of good, and even common things like meat and drink, and evil things like hate and terror, had, as it were, a keener edge than they have for us and roused a swifter and a nobler reaction.
From Gilbert Murray, Greek is the higher life of man